De feiten
Een administratieve kracht is door een uitzendbureau aan zichzelf ter beschikking gesteld. Na een aantal maanden is zij 'vaste' medewerker van het uitzendbureau geworden en andere werkzaamheden gaan verrichten. Tijdens de periode als uitzendkracht is zij niet beloond volgens de CAO voor vaste medewerkers van uitzendondernemingen (NBBU) en stelt na afloop van haar gehele dienstverband een loonvordering in over de eerste periode.
Bovendien voegt een vakbond zich in deze procedure met een vordering om voor recht te verklaren dat een uitzendbureau geen uitzendkrachten aan zichzelf ter beschikking mag stellen.

De beslissing
De rechter overweegt dat voor de bepaling of de eerste periode als reguliere uitzendperiode kan worden beschouwd dient te worden bepaald of de werkzaamheden van de uitzendkracht al dan niet strekten tot nut van de bedrijfsvoering en de verwezenlijking van de bedrijfsactiviteiten van het uitzendbureau. Dat is met deze werkzaamheden die administratief van aard waren het geval. Bovendien verzet artikel 7: 690 BW (de uitzendovereenkomst) zich tegen het tewerkstellen van de uitzendkracht bij de uitzendende partij zelf. Er is immers geen sprake van ter beschikking stellen aan een derde om onder diens leiding en toezicht, werkzaam te zijn. De uitzendperiode wordt daarom beschouwd als een gewone arbeidsovereenkomst.

Kantonrechter Sittard-Geleen 13 februari 2008, Jurisprudentie Arbeidsrecht 2008, nummer 157

Commentaar
Het is denkbaar dat 'echte' uitzendkrachten tijdelijk werkzaam zijn op een kantoor of een vestiging van het uitzendbureau zelf, bijvoorbeeld tussen twee opdrachten in. De dan verrichte werkzaamheden zullen ook het nut van de bedrijfsvoering van het uitzendbureau dienen. Het zal in die situaties meestal wel aantoonbaar zijn dat het hier geen vast personeel betreft, maar een reguliere uitzendkracht die tijdelijk werkzaamheden verricht voor het uitzend bureau.

Annotatie door mr. J.M. Caro, Advocatenkantoor Werk & Wet