Minister Kamps plannen om werknemers voortaan vaker langere tijdelijke contracten te geven, oogsten de nodige kritiek. Volgens arbeidsmarktexperts in het Financieel Dagblad is dat precies de verkeerde weg.

Investeren in personeel?
De VVD-bewindsman hoopt er met langjarige, maar tijdelijke contracten die 7 tot 10 jaar kunnen duren, werkgevers te stimuleren om in hun personeel te investeren. Bovendien zou het voorkomen dat eenjarige arbeidscontracten worden ‘gestapeld’, aldus het FD.  Door de lengte van de tijdelijke contracten zullen werkgevers niet bang zijn dat hun investering in scholing in rook opgaat, zodra de tijdelijke werknemers vertrekt zo is de redenering. 

'Flauwekul'
Arbeidsmarktdeskundigen vragen zich af of dit werkelijk het geval is. In het Financieel Dagblad noemt hoogleraar arbeidsrecht Evert Verhulp van de Universiteit van Amsterdam deze redenering “flauwekul”. Verhulp ziet geen voordeel voor werknemers. “Ze worden alleen langer in onzekerheid gelaten. Ze zijn niet meer bereid in het bedrijf te investeren.” De hoogleraar kan zich ook voorstellen dat werknemers die na een lang tijdelijk contract alsnog wegmoeten waarschijnlijk klanten meenemen. Hij vraagt zich af of een bedrijf daar baat bij heeft. 

Minder loyale werknemers
Arbeidseconoom Ton Wilthagen heeft ook niet het idee dat werkgevers meer in scholing zullen investeren als het langere tijdelijke contracten betreft, en zegt, net als Verhulp, dat deze contracten zorgen voor minder loyaliteit bij de werknemers.  “Uiteindelijk nemen de arbeidsproductiviteit en innovatiekracht van een land daardoor af. Ook de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling waarschuwt hiervoor,” aldus Wilthagen in het FD. Hij hecht meer geloof aan het iets flexibeler maken van vaste contracten, al zal gedoogpartner PVV het kabinet nooit de ruimte geven om dit toe te staan, vermoed hij.

'Kloof tussen insiders en outsiders wordt vergroot'
In een hoofdredactioneel commentaar stelt het Financieel Dagblad zelf dat deze contracten “de storende kloof tussen werknemers met vaste contracten en de groep werkenden met tijdelijke contracten — de insiders en de outsiders” juist vergroten. Bovendien bestaat het risico dat werkgevers helemaal geen vaste contracten meer afsluiten als ze met langjarige tijdelijke contracten na afzienbare tijd van hun personeel afkunnen.

Tweedeling
Afgelopen jaar verscheen er al een alarmerend proefschrift over de dreigende kloof tussen insiders en outsiders. Promovendus Fabian Dekker had onderzocht hoe flexwerkers en zelfstandigen denken over sociale zekerheid en constateerde dat er in steeds sterkere mate een tweedeling ontstaat tussen de ‘insiders’ en de ‘outsiders’. De insiders zijn de mensen met een vast contract die profiteren van interne flexibilisering. De outsiders profiteren juist in mindere mate van het flexibele arbeidsstelsel. Zij worden sneller ontslagen, er wordt niet in hun scholing geïnvesteerd en krijgen zo geen kans om zich te ontwikkelen, met als gevolg dat er ‘littekens’ op je cv ontstaan en hun kansen op de arbeidsmarkt steeds verder afnemen, aldus Dekker.

Ramkoers
Het plan voor de langdurige flexcontracten werd al vorig jaar september opgeworpen door Maxime Verhagen in de Bedrijfslevenbrief. Hij stelde daarin voor om de zogeheten ketenbepaling in de flexwet aan te passen. Na een kortlopend contract kon dan een langjarig contract worden aangeboden zonder dat dit uitmondde in een contract voor onbepaalde tijd. Nu is er automatisch sprake van een vast dienstverband als bij dezelfde werkgever langer dan 3 jaar wordt gewerkt in verschillende tijdelijke contracten en met tussenpozen korter dan drie maanden.

De FNV stelde in reactie op Verhagens voorstel al direct dat hij zich daarmee op een "ramkoers" bevond met de vakbeweging.

Bron: Financieel Dagblad / Redactie Flexmarkt