Het betreft moeilijke dossiers die sedert jaren vastzaten. Zoals de regels over het maximaal aantal werktijden. De teksten werden met "gekwalificeerde meerderheid" goedgekeurd. Het Europese Parlement moet de richtlijnen echter nog goedkeuren, en dat is verre van zeker.

 

Sinds 2002 worden de richtlijnen voor uitzendwerk samen met de werktijd onderhandeld. Voor het eerst zullen uitzendkrachten vanaf de eerste dag dezelfde rechten hebben als de gewone werknemers in hetzelfde bedrijf. Behalve wanneer de sociale partners een nationaal pact afsluiten, zoals dat voortaan in Groot-Brittannië het geval is. Groot-Brittannië heeft zich er lang tegen verzet dat de acht miljoen tijdelijke arbeidskrachten in de Europese Unie dezelfde rechten zouden krijgen als vaste krachten, maar heeft dat verzet nu opgegeven. In ruil daarvoor mag het land zich blijven onttrekken aan een EU-wet uit 1993 die bepaalt dat een werkweek niet langer dan 48 uur mag duren.

 

Tijdens hetzelfde overleg werden de EU-ministers het eindelijk eens over de collectieve regels waardoor een werknemer meer dan 48 uur per week kan werken. Het gemiddeld maximum aantal werkuren per week bedraagt na het compromis 48 uren, met bepaalde uitzonderingen voor individuele industrietakken, waar 60 tot 65 uren toegelaten is. De werkgever kan dit afzonderlijk met zijn werknemers onderhandelen.