“In 2019 droomde ik hoe de uitzendbranche in 2024 eruit zou kunnen zien. Omdat ik groot droom, voorzag ik een gouden toekomst 😉. Nu, eind 2024, is het tijd om terug te kijken. Waren mijn dromen ‘bedrog’ of is er toch een heel klein beetje van uitgekomen? En natuurlijk ben ik nog niet uitgedroomd. Dus met veel plezier deel ik mijn dagdroom voor 2030.
Uitzenders en detacheerders populaire werkgevers?
😴 KNAR bank is vierde geworden in de verkiezing tot meest populaire werkgever van Nederland. Daarmee is het de enige directe werkgever in de top-10. De rest van de top bestaat alleen uit uitzend- en detacheringsbureaus. 😴
Okay, ik wist dat dit ambitieus zou zijn. Maar ik was (en ben nog steeds) ervan overtuigd dat er heel veel potentie zit in de afwisseling van opdrachten die een bureau kan bieden. Mensen zoeken afwisseling en groeien sneller als professional door op verschillende plekken te werken.
Helaas komt dit niet tot uiting in de lijstjes met favoriete werkgevers: ik heb er geen enkele intermediair in kunnen vinden. Overheidsinstellingen en grote bedrijven voeren nog steeds de boventoon. Verzachtende omstandigheid: intermediairs zijn in veel gevallen kleinere organisaties dan het rijk, de politie, ASML of Shell.
Maar toch: hier hebben we als branche de slag gemist. Het maken van de match blijft onze belangrijkste competentie. Ik had verwacht dat dit veel meer opgeschoven zou zijn in de richting van aantrekkelijk/aanstekelijk werkgeverschap, maar dat is niet het geval. HR binnen uitzend- en detacheringsbureaus wordt voor het interne personeel nog steeds veel serieuzer opgepakt dan voor de gedetacheerde collega’s. Dat is een gemiste kans! Het wordt tijd dat er detacheerders opstaan die geen afspraken hoeven te maken over de overname van kandidaten, simpelweg omdat kandidaten niet weg willen. Misschien vormt de toestroom van mensen die het risico lopen om als schijnzelfstandig beoordeeld te worden een mooi momentum om die positie van geweldige werkgever te claimen?
Uitzendbranche als opleider?
😴 Het reguliere beroepsonderwijs voelt de hete adem van de uitzendbranche in haar nek als het gaat om het afronden van de meeste opleidingen. Als de stormachtige groei van de afgelopen jaren doorzet, zal de uitzendbranche volgend jaar goed zijn voor het grootste aantal diploma’s. 😴
Ook bij deze droom kon je bedenken dat hij te groot was. Maar we zien wel dat veel uitzendbureaus serieus werk hebben gemaakt van het opleiden van personeel. Google maar eens op “uitzendbureau opleiding” en de resultaten vliegen je om de oren.
Globaal zie je drie opties:
- Het uitzendbureau leidt de medewerker op in een eigen opleidingscentrum. Dit gebeurt veelal voor rekening en risico van het uitzendbureau;
- Het uitzendbureau begeleidt de medewerker in een gecombineerd leer-werktraject (meestal BBL). De medewerker werkt een deel van de week bij de opdrachtgever, gaat een dag in de week naar school en wordt verder door het uitzendbureau begeleid bij het halen van het diploma;
- Het uitzendbureau bemiddelt de kandidaat naar een baan, waarbij de opdrachtgever de opleiding verzorgt.
Het betreft meestal betrekkelijk korte, praktijkgerichte opleidingen.
Conclusie: door de voortdurende krapte op de arbeidsmarkt heeft de branche het opleidingen van personeel een stuk serieuzer aangepakt dan 5 jaar geleden. Natuurlijk is er nog ruimte voor verbetering, maar de stappen in de juiste richting worden gezet.
Arbeid internationaler dan ooit
😴 Ruim 30% van de werknemers is afkomstig uit het buitenland. 😴
Dat de arbeid internationaler is geworden dan ooit is een feit. 30% is schromelijk overdreven, maar 800.000 arbeidsmigranten gaat toch richting de 9% van de werkende bevolking. Gelukkig maar, want 30% van de werknemers zou een nachtmerrie zijn geweest met het oog op de problemen op de huizenmarkt!
Dat het overgrote deel van deze arbeidsmigranten door de uitzendbranche bemiddeld wordt is ook een feit.
Een aardige droom dus, maar gelukkig slechts in afgezwakte vorm uitgekomen.
Conclusie
Het is duidelijk dat ik me niet moet willen bezighouden met voorspellen 🫣. Maar een goede dagdroom kan geen kwaad!
Mijn dromen voor 2030
Ik houd vast aan mijn droom dat uitzenders en (met name) detacheerders gezien gaan worden als aantrekkelijke werkgevers. Veel van de redenen waarom ZZP’ers niet in loondienst willen, kunnen ook ingevuld worden door detacheerders. Waarbij sommige nadelen zelfs weggenomen kunnen worden. Denk aan het moeten zoeken naar opdrachten, sociale verzekeringen, administratieve lasten en dergelijke.
Mijn tweede droom gaat over het werk op een uitzendbureau. Door de technologische ontwikkelingen van de laatste jaren, komt deze steeds dichterbij. In die droom is de intercedent een ware arbeidsmarktspecialist. Hij of zij is meer dan de helft van de tijd in contact met opdrachtgevers, werkzoekenden en opleiders. Gesprekken gaan niet meer over het CV, maar over wat de kandidaat wil en kan. En wat er nodig is om de kandidaat daar te krijgen.
Beide dromen hebben een ding gemeen: een verdere professionalisering van de flexbranche en erkenning als een sector die toegevoegde waarde heeft voor de arbeidsmarkt. Misschien zelfs ook door de politiek…”
Column door Hans Scheers (Experts in Flex)
Lees ook: CEO Marion van Happen van HeadFirst Group: ‘Vast dienstverband strookt niet met wens om flexibel te werken’
