SynProfs is dit jaar een van de topgroeiers in het marktoverzicht van Flexmarkt. De detacheerder van ICT-professionals uit Utrecht plukt de vruchten van de focus die het vier jaar geleden aanbracht. “Destijds besloten we ons te richten op Europese aanbestedingen en de mantelovereenkomsten die we hebben met grote ministeries”, legt partner Dennis Iliohan uit. “Het aantal lopende inzetten is daardoor gegroeid van tachtig naar meer dan vijfhonderd per jaar.”
Benieuwd naar meer flexnieuws? Schrijf je dan nu in voor de nieuwsbrief
De gerealiseerde groei heeft alles te maken met winnen van aanbestedingen. De organisatie begrijpt waar de overheid behoefte aan heeft en past haar dienstverlening daarop aan. Iliohan: “Intern hebben we het proces, met een relatief kleine groep medewerkers, zo ingericht dat we een overheidsinstantie zo goed mogelijk kunnen bedienen. We krijgen dagelijks vragen van helpdeskmedewerkers tot aan programmamanagers en alles wat er tussenin zit. Met ons recruitmentteam zijn we dagelijks bezig om kandidaten te vinden. Maar er gaat ook een heel stuk aan vooraf voordat je een aanbesteding wint. We zeggen ook ‘nee’ tegen aanbestedingen als die niet bij ons passen. Onze focus ligt in het midden van het land. Daar hebben we partijen bij gezocht om met ons samen te werken. Om samen vol voor een aanbesteding te gaan.”
SynProfs heeft het aanbestedingsproces inmiddels onder de knie. Iliohan: “Op een gegeven moment wonnen wij negen aanbestedingen op rij. Het heeft erin geresulteerd dat partijen graag met ons de samenwerking aan willen gaan om samen voor een aanbesteding te gaan. Ze durven het risico aan, met natuurlijk altijd de kans dat je verliest.”
Niet te moeilijk denken
“Ons geheim?”, herhaalt Iliohan de vraag. “We weten wat de overheid zoekt en wil. Dat heeft ook alles te maken dat mijn medepartners Peter Theesing en Anton Gomersbach en ik al heel lang actief zijn in de sector. We weten wat een klant wil en je moet vaak niet te moeilijk denken. Als je een vraag moet beantwoorden voor een aanbesteding, dan moet je vooral exact aangeven wat je doet. Dan kan vaak op een heel simpele manier. De valkuil is dat je heel moeilijk gaat denken. Dat je gaan beredeneren wat de klant zou willen horen, waarbij je als het ware niet meer je eigen verhaal vertelt.”
“Ook is het belangrijk dat je je verhaal toetsbaar kunt maken. Dat je kunt aangeven hoe je in de praktijk aan het werkt gaat en aangeeft wat wel en niet werkt. Daarnaast zijn er nog tal van factoren die bepalen of je een aanbesteding wint of niet. De concurrentie is groot. Gemiddeld schrijven er meer dan twintig partijen in en dus moet je je stinkende best doen om als winnaar uit de strijd te komen. Het is echt topsport.”
Veranderende vraag
De vraag naar ICT-professionals neemt sinds 2023 langzaam af, waar het aanbod juist toeneemt bij onderaannemers, constateert Iliohan. “De groep die het hardst geraakt wordt zijn de junioren en de medioren. Als het organisaties voor de wind gaat zie je dat ze heel ambititieus zijn en een junior makkelijk aannemen. Ze leiden diegene op en laten hem meelopen met een senior en na twee jaar is diegene volwaardig detacheerbaar. Die junioren krijgen nu geen of beperkte kansen meer.”
“Tot twee jaar geleden was er als je voor tachtig procent voldeed aan de eisen van een organisatie sprake van een match en kon je als medewerker aan de slag. Nu moet die match honderd procent zijn en het liefst nog meer. Organisaties kijken naar bij welke organisaties iemand gewerkt heeft, de context van de organisatie, het aantal opdrachten dat iemand heeft uitgevoerd en het liefst is diegene ook nog niet te oud. Als ware het schaap met de vijf poten. Organisaties worden kritischer en dat maakt ons werk ook uitdagender om met de juiste match te komen.”
Lees ook: Column Franziska Szabó: Een nieuwe industriële revolutie
De opkomst van AI
Een andere uitdaging waarmee Iliohan te maken krijgt is de opkomst van AI. De vraag die in dit licht boven de markt hangt: gaat het de recruiter vervangen? “Organisaties zijn er al vrij ver mee. Op het moment dat je een cv binnenkrijgt, gooi je die door een AI-tool en vindt de analyse plaats of te kijken of iemand past bij een functie. Je voegt een onderbouwing toe en legt de kandidaat voor. Het gevaar schuilt erin dat je de menselijke maat volledig weghaalt uit het proces.”
“Juist die menselijke maat vinden wij heel belangrijk. Wij bellen altijd met kandidaten. Past iemand als mens namelijk wel bij een organisatie? Zit je goed in je vel? Hoe is je privésituatie? En word je gelukkig van je werk? Dat zijn vragen waarop een AI-tool het antwoord niet boven water haalt. Ik zeg altijd tegen onze recruiters: ‘gebruik AI waar nodig, maar controleer zelf. Bel met de kandidaat. Leg hem of haar voor wat je met AI eruit hebt gehaald en laat hem of haar de aanpassing doen.’”
De menselijke maat mag dus niet verdwijnen, vindt Iliohan. “Je kunt je hele aanbesteding wel laten schrijven door AI en dan ziet het er redelijk uit. Daarmee scoor je een zes, maar je wilt toe naar de acht of zelfs een tien. Dan moet je het toch echt zelf blijven doen. Ik ben heel benieuwd hoe zich dat in de toekomst gaat ontwikkelen. Zijn er straks tien recruiters minder nodig omdat AI het hele proces overneemt en zelfs de aanbesteding volledig schrijft? Zo’n vaart gaat het niet lopen, maar ik vind het wel een gevaar. En dat is jammer en zonde van ons vak.”
Lees ook: Huidige ondersteuning schiet tekort: mensen met arbeidsbeperking vallen nog te vaak uit
