Per 1 januari 2026 treedt de nieuwe cao voor uitzendkrachten in werking, met als kern de gelijkwaardige beloning. Dat klinkt eenvoudig, maar de praktijk is complex en kostbaar. “Dit is by far de grootste wijziging die ik ooit heb meegemaakt”, zegt Marcel Reijmers, directeur van FlexKnowledge. “Iedereen moet het wiel opnieuw uitvinden.”
Tot nu toe volstond het om tien elementen uit de inlenersbeloning te volgen. Vanaf 2026 moeten uitzendbureaus het volledige arbeidsvoorwaardenpakket van de opdrachtgever doorvoeren. Dat betekent niet alleen het basissalaris, maar ook vakantiedagen, toeslagen, de waarde van pensioenregelingen en zelfs tertiaire arbeidsvoorwaarden zoals een sportabonnement of fiets van de zaak. “Je moet afscheid nemen van de universele kostprijs”, benadrukt Reijmers. “Elke klant krijgt voortaan zijn eigen kostprijs.”
In meerdere sectoren actief
Voor bureaus die in meerdere sectoren actief zijn, is dat een enorme uitdaging. “Wij hebben klanten waar tussen de honderdvijftig en tweehonderd regelingen worden uitgewerkt”, zegt Reijmers. “En zelfs dan ben je nog niet klaar. Bij elke ziekmelding moet je kijken welke cao van toepassing is en wat de regels voor die klant zijn. Dat kun je nauwelijks automatiseren. Nog los van het feit dat, als er zaken veranderen aan de cao, je die wijzigingen ook moet doorvoeren.”
Kostenstijging onvermijdelijk
De gevolgen voor de kostprijs van flexwerk zijn fors. “Voor de normale uren stijgt de kostprijs met 5 tot 10 procent”, schat Reijmers in. “Voor toeslaguren – denk aan ploegendiensten – loopt dat op naar 16 tot 20 procent.” Die stijging komt door hogere pensioenpremies, het doorberekenen van doorbetaling bij ziekte (vaak vanaf dag 1 tegen 100 procent in plaats van een wachtdag en daarna 90 procent) en het vervallen van oude cao-afspraken. “In de uitzend-cao hoefden we bijv. nooit vakantiegeld op te bouwen over toeslagen en overwerk. Wettelijk moet dat wel en mag daar eventueel via een cao van worden afgeweken. Tel daar een verdubbelde StiPP-premie en de pensioencompensatie bij op en je zit al snel op die 16 tot 20 procent.”
Ook verzuim wordt duurder. “Een ziekmelding van één dag kostte vroeger niets. Nu kost die gewoon acht uur doorbetaling”, zegt Reijmers. “Een ziekmelding van twee dagen wordt 125 procent duurder en een van een week 40 procent duurder. Sturen op verzuim wordt cruciaal.”
Administratieve last en softwareproblemen
Naast hogere kosten neemt de complexiteit toe. “Het is een drama in de uitvoering”, stelt Reijmers. “Je moet alle cao’s kennen, alle afwijkingen bijhouden en alles correct verwerken.” Software biedt geen volledige oplossing. “Voor pensioencompensatie zijn twee berekeningsvarianten toegestaan. De tweede is vrijwel onmogelijk te automatiseren. Toch eisen sommige grote opdrachtgevers die variant, omdat die voor hen goedkoper is. Dat worden een stevige discussies tussen inlener en uitlener.”
TWEE KEER PER WEEK
Flexmarkt Nieuwsbrief
Het laatste nieuws over de flexbranche en de best gelezen artikelen.
Gevolgen voor de branche
De vraag rijst of deze veranderingen het gebruik van flexwerk beïnvloeden. Reijmers: “Den Haag wil terug naar piek en ziek. Voor bedrijven die uitzenden voor pieken en vervanging bij ziekte, verandert er weinig. In sectoren waar uitzenden echt tijdelijk is, bijvoorbeeld seizoenswerk of vervanging bij ziekte, blijft de behoefte aan flexibiliteit bestaan. Deze bedrijven accepteren hogere kosten, omdat flexibiliteit voor hen cruciaal is.”
Logisch dat flex duurder wordt
Maar uitzenden wordt volgens Reijmers per definitie duurder dan zelf mensen in dienst nemen doen. “Dat is logisch, want flexibiliteit kost geld. Flexwerk geeft bedrijven vrijheid om snel op- en af te schalen zonder langdurige verplichtingen. Die vrijheid brengt risico’s en extra organisatiekosten met zich mee en die worden doorberekend. Alleen wisten we dat in Nederland nog niet. In Nederland was het jarenlang gebruikelijk dat flexwerk goedkoper was dan vast werk, mede door slechtere arbeidsvoorwaarden in de uitzend-cao en lagere pensioenpremies. De nieuwe regels corrigeren dat: uitzenden wordt nu duurder, zoals in andere landen al gebruikelijk is.”
Opdrachtgevers haken niet af
Volgens Reijmers zullen opdrachtgevers niet massaal afhaken. “Ze vinden het vervelend dat het duurder wordt, maar het is niet anders. Ze kunnen het zelf niet beter organiseren en vaak ook niet goedkoper. Zeker bij arbeidsmigranten, waar huisvesting, transport en planning cruciaal zijn, blijft het uitzendbureau waarde toevoegen.” Wel verwacht hij dat er nieuwe verdienmodellen ontstaan. “Ik hoor dat grote inleners serieus kijken naar het overnemen van uitzendkrachten, terwijl het bureau ter plaatse werving, selectie en faciliteiten blijft doen. Dan ligt het juridisch werkgeverschap bij de klant, maar de dienstverlening blijft. Nu de loonkosten in grote lijnen gelijk zijn voor vast en flex, betaalt de klant écht voor de toegevoegde waarde. Zijn de prijs en kwaliteit daarvan in orde, dan overleef je. Zo niet, dan ga je een lastige tijd tegemoet.”
Lees ook: SNA breidt keurmerk uit met twee nieuwe modules voor zzp-dienstverlening
Scholing en secundaire voorwaarden
Een pijnpunt is volgens Reijmers het verdwijnen van de verplichte scholingsbijdrage van 1,02 procent. “Dat vind ik een slechte zaak. We hadden als branche de scholing eindelijk goed geregeld. Nu is het afhankelijk van de opdrachtgever en in veel cao’s zie ik bitter weinig verplichtingen op dat punt. Ik adviseer flexbureaus dan ook om altijd scholing in de kostprijs op te blijven nemen, zodat je zelf kunt bepalen wanneer en wie je schoolt.” Secundaire arbeidsvoorwaarden zorgen voor extra complexiteit. “Heeft je opdrachtgever een leasefietsregeling? Dan moet je bepalen of je dat ook aanbiedt. Maar veel van die regelingen worden in de praktijk nauwelijks gebruikt door medewerkers aan de onderkant van het loongebouw. Dus als dat jouw doelgroep is, zou ik me daar voor 1 januari niet te druk om maken. Eerst maar de basis op orde: alles wat direct in geld waardeerbaar is en een juiste uitvoering van de afspraken bij arbeidsongeschiktheid.”
Goed principe, zware uitvoering
Reijmers ziet de intentie achter de nieuwe cao als positief. Volgens hem is het een goede zaak dat uitzenders niet langer concurreren op arbeidsvoorwaarden omdat dat dat zorgt voor een eerlijker speelveld. Tegelijkertijd erkent hij dat de uitvoering een enorme belasting vormt voor de branche: “Iedereen wordt duurder.” Toch plaatst hij die kostenstijging in perspectief. In eerdere discussies over hogere lasten voor flexwerk kwam het geld vaak terecht bij de belastingdienst, zonder dat de flexwerker er beter van werd. “Laten we blij zijn dat het geld dit keer bij de werknemer terechtkomt”, zegt hij.
De komende maanden staan in het teken van voorbereiden. “We starten binnenkort met seminars om klanten uit te leggen wat er verandert. Voor zover ze er al niet volop mee bezig zijn. Maar één ding is zeker: dit is de grootste wijziging in 33 jaar flexbranche die ik heb meegemaakt.”
Lees ook: FNV wil einde aan ‘buffelboete’ via regeerakkoord: vooral laagbetaalde deeltijders geraakt
