Politici hoor je vaak spreken over ‘grip op arbeidsmigratie’. Een van de bottlenecks daarbij is huisvesting. Niemand zit te wachten op straten vol ‘verkamerde’ eengezinswoningen en daarom zie je steeds vaker meer grootschalige huisvestingslocaties voor de zogenaamde short stay vanColumn: Frank van Gool arbeidsmigranten. Dit is een mooie oplossing met tevreden bewoners, maar nu krijg ik signalen dat sommige regionale bestuurders toch beren op de weg zien. Wonen hoort toch eigenlijk binnen de bebouwde kom en de gehanteerde logiesfunctie is onwenselijk. Het gaat maar om enkele signalen, met name in Limburg, maar als we niet uitkijken, zijn we zo weer terug bij af.
Column: Frank van Gool
“In zijn recente boek Gamechangers schrijft Tom de Bruyne over de verstikkende regeldrift in ons land. Nederland, zo schrijft hij, is “een staat met een ernstige dwangneurose”. Alles moet gereguleerd worden, tot achter de komma. Het punt is alleen dat de oplossing van het ene probleem vaak weer een nieuw probleem veroorzaakt. Gevalletje: is dit beleid of is er over nagedacht?”
Vraag naar slimme oplossingen
“De woningmarkt zit muurvast in ons land en de economie kan niet zonder arbeidsmigranten. Geen wonder dat de huisvesting van deze doelgroep om slimme oplossingen vraagt. Dit geldt vooral voor arbeidsmigranten die voor het eerst in ons land werken of hier tijdelijk verblijven vanwege seizoensarbeid. Deze short stay, internationale medewerkers verdienen een thuis ver van huis. Ook in het rapport Roemer (nu Gouverneur in Limburg) wordt meer grootschalige huisvesting voor deze groep als een adequate oplossing gezien. Maar inderdaad, dergelijke huisvestingslocaties zijn, net zoals hotels, vaak buiten de bebouwde kom. En omdat de mensen er tijdelijk verblijven, hebben deze locaties een logiesvergunning. Een woonfunctie is immers niet logisch voor mensen die hier een paar maanden verblijven en ze zitten al helemaal niet te wachten op het vooraf betalen van een borgsom.”
“Ik snap best dat er vak-ambtenaren zijn die met opgetrokken wenkbrauwen naar deze vorm van huisvesting kijken. Ze schieten in een, zoals Tom de Bruyne het noemt, perfectionistische reflex. Buiten de bebouwde kom, een logiesfunctie? Dat past niet helemaal binnen de gewenste woonkaders, dus we moeten de regels aanscherpen.
Ik hoop dat er bestuurders zijn die snappen dat we op deze manier het kind met het badwater weggooien. Een dergelijke aanscherping is in niemands belang. Eerst en vooral niet in het belang van de arbeidsmigrant zelf. Niet in het belang van onze economie en zeker ook niet in het belang van de woningmarkt. Die zit toch al vast en is niet gebaat bij extra druk als we zouden besluiten om grootschalige woonlocaties te ontmoedigen.”
Stap vooruit
“Ons land kan niet zonder ambtenaren die uitblinken in hun vakgebied en die hun bestuurders wijzen op mitsen en maren. Maar het zijn uiteindelijk de bestuurders die goed nadenken, de verschillende belangen goed afwegen en dan een verstandige keuze maken voor oplossingen die ons land een stap verder helpen, in plaats van een stap terug.”
Lees ook: Meer dan helft werkenden zou voor 10 procent meer salaris van baan wisselen
