Gelijk of gelijkwaardig belonen? ‘Flexorganisaties moeten nu keuzes maken’

0

Vanaf januari 2026 treedt de nieuwe cao voor uitzendkrachten in werking, waarbij het arbeidsvoorwaardenpakket van uitzendkrachten minimaal moet zijn aan dat van de medewerkers bij de inlener. Een belangrijke stap richting meer zekerheid, en bovendien een die vooruitloopt op de aankomende wet ‘Meer zekerheid voor flexwerkers’. 

Volgens Niels Vogel en Benno Welmers van AFAS Software zijn de regels simpel, maar worstelen veel uitzenders met de vertaalslag. Want wat is eigenlijk ‘gelijkwaardig’? Moet je als uitzender of detacheerder echt alles overnemen, of is ‘ongeveer gelijk’ ook goed genoeg? En hoe vertaal je dat naar je processen, systemen én communicatie?

Afwegingen

De wet spreekt over gelijkwaardig, maar biedt weinig concrete invulling. Volledig gelijke arbeidsvoorwaarden zijn praktisch niet altijd haalbaar. Dat betekent dat uitzenders en detacheerders afwegingen moeten maken. En juist dat maakt het lastig.
‘’Bij uitzenders zien we over het algemeen dat het arbeidsvoorwaardenpakket voor zo’n 90 à 95 procent gelijk trekken met dat van de inlener. Immers kan of wil je sommige onderdelen simpelweg niet overnemen’’, vertelt Niels Vogel, productmanager Flex bij AFAS Software. Detacheerders kiezen volgens hem juist voor een andere benadering: “Zij streven naar een zo uniform mogelijk pakket voor ál hun medewerkers, en zoeken van daaruit naar een ‘gelijkwaardige’ vertaling. Het eindresultaat lijkt op elkaar, maar de invulling hiervan verschilt van elkaar.’’

Niels Vogel: “Uiteindelijk draait het om inzicht, samenwerking en duidelijke afspraken.”

Flinke puzzel

AFAS merkt dat veel klanten met die vragen worstelen. Een recente cao-dialoog met klanten uit de flexbranche bevestigt dit. De impact is voelbaar en roept veel praktische zorgen op. “De regels zijn helder, maar hoe je dat als uitzender vertaalt naar dagelijkse processen is een flinke puzzel. Daarom helpen wij onze klanten daar nu al actief bij”, zegt Benno Welmers, manager cao-beheer bij AFAS.

De regels zijn helder, maar hoe je dat als uitzender vertaalt naar dagelijkse processen is een flinke puzzel

Voorheen had je als uitlener bij het plaatsen van een kandidaat  te maken met een vaste set aan elementen die de inlenersbeloning vormden. Nu vraagt de wet om volledige transparantie: van pensioenregeling tot reiskostenvergoeding en van opleidingsbudget tot eindejaarsuitkering. Ook uitzonderlijke regelingen, zoals een babybonus, moet je nu meewegen voor de beloning. En dat niet één keer, maar voor elke klant, functie en sector. In veel gevallen betekent dat een uitvraag van meer dan 20 pagina’s per plaatsing. Begrijpelijk dat dit veel vragen en onrust oplevert bij uitzenders.

Branchedag Flex

Op woensdag 3 december organiseert AFAS het jaarlijkse evenement voor iedereen in de flexbranche. Tijdens verschillende deelsessies worden actuele ontwikkelingen binnen de flexbranche besproken en worden er ervaringen uit de praktijk gedeeld. De dag wordt afgesloten met een borrel; hét moment voor napraten, netwerken en sparren over de laatste ontwikkelingen. Meld je hier aan.

Software helpt, maar lost niet alles op

Technologie kan het proces versnellen en vereenvoudigen, maar is geen wondermiddel, zeggen Vogel en Welmers. “Uiteindelijk draait het om inzicht, samenwerking en duidelijke afspraken tussen uitzender en inlener. De ABU en NBBU werken samen met de SETU aan een digitaal bericht en een standaard uitvraagformulier. Daarmee kunnen uitzendbureaus op een duidelijke en gestructureerde manier de arbeidsvoorwaarden van de inlener opvragen en vastleggen. Zo wordt het makkelijker om te zorgen dat uitzendkrachten hetzelfde verdienen als medewerkers die in vaste dienst zijn bij de inlener. Deze digitale aanpak helpt om eerlijk belonen in de flexbranche beter te regelen en maakt het proces sneller en overzichtelijker.”

Uiteindelijk draait het om inzicht, samenwerking en duidelijke afspraken tussen uitzender en inlener

AFAS volgt deze ontwikkelingen op de voet en onderzoekt actief hoe ze hierop kunnen aanhaken.  “Zo zijn we bezig met de SETU Inlenersbeloning, waarmee je arbeidsvoorwaarden gestructureerd kunt uitwisselen”, zegt Vogel.
Welmers vervolgt: ‘’We bouwen voort op onze jarenlange ervaring in het onderhouden van meer dan 200 cao’s. Die kennis willen we in de toekomst benutten als bron voor slimme ondersteuning, bijvoorbeeld door data te gebruiken voor het invullen van dergelijke formulieren. Daarmee kan je een groot deel van de benodigde gegevens – in sectoren als de horeca al tot zo’n 80 procent – automatisch aanleveren. De resterende 20 procent, zoals unieke extra’s of bijzondere voorwaarden, vraagt nog altijd om interpretatie en afstemming tussen partijen. Onze ambitie is om klanten hierbij te ondersteunen – maar dat is geen kwestie van vandaag op morgen.’’

Benno Welmers: “De regels zijn helder, maar hoe je het vertaalt is een flinke puzzel.”

Goed afstemmen op praktijk uitzenders

‘’Juist in die ‘last mile’ willen we flexorganisaties ondersteunen”, zegt Vogel. “Niet alleen met software, maar vooral door kennis te delen en inzichten uit de praktijk bespreekbaar te maken. Vanuit onze positie als kennispartner denken we mee over de vertaling van wet- en regelgeving naar de dagelijkse processen van onze klanten.”
“We kennen de processen, cao’s en regelingen. Die kennis zetten we in om klanten te helpen hun omgeving slim in te richten. Maar we kunnen niet alles voor ze doen. Uiteindelijk gaat het om de keuzes die een uitzender zélf maakt”, benadrukt Welmers.
Vogel concludeert: ‘’Onze samenwerking stopt niet na de implementatie. Tijdens cao-dialogen en één-op-éénsessies halen we actief signalen op uit de markt. Die vertalen we samen met klanten naar mogelijke verbeteringen in de software. Zo ontwikkelt onze oplossing mee met de realiteit van elke dag.’’

Juist in die ‘last mile’ willen we flexorganisaties ondersteunen

Maak de vertaalslag

De cao-afspraken liggen vast. De nieuwe wetgeving is aangekondigd, maar treedt pas later in werking. De  richting is daarmee duidelijk – en de eerste stappen zijn al gezet. Nu is het zaak om de vertaalslag naar je eigen praktijk te maken: hoe richt je je processen slim in, wat spreek je af met inleners en hoe zorg je dat je gegevens op orde zijn?
Een gezamenlijke tip van Welmers en Vogel: “Wie daar nu mee begint, voorkomt straks problemen en bouwt aan vertrouwen bij opdrachtgevers. AFAS helpt waar mogelijk. Niet door alles over te nemen, maar door bovenop de ontwikkelingen te zitten, mee te denken en te ondersteunen. Dat is onze taak als kennispartner.”
Het jaar 2026 lijkt ver weg, maar is ontzettend dichtbij. Elke dag wachten is een gemiste kans om grip te krijgen. Wie vandaag begint, is straks niet alleen compliant, maar ook toekomstbestendig.

Dit artikel is gesponsord door AFAS Software.

 

Over Auteur

Reageren is niet mogelijk.