Bevalt de vakbond nog?

0

Het principe akkoord over de nieuwe NBBU cao is een feit! U heeft wellicht vernomen dat het een langdurige bevalling is geweest. Uiteindelijk is het een prachtig kindje geworden. Dat vinden in ieder geval de ouders, vakbond LBV en de NBBU, en de directe NBBU familie.

De Unie, CNV en FNV hebben besloten zich te distantiëren van het gemaakte akkoord. Zij laten de verzorging van het kindje in handen van collega vakbond LBV. Dat doet aan de kracht en de kwaliteit van het akkoord weinig af. Wel is het tekenend voor de huidige ontwikkelingen in vakbondsland.

Vakbonden lijken gevangen te zitten in een spagaat. De noodzaak tot verdere flexibilisering en hervorming van de arbeidsmarkt om economisch succes (en dus werk) te bewerkstelligen is in conflict met het traditionele ideaalbeeld van veel zekerheid waar de vakbonden nog altijd voor strijden. De huidige ontwikkelingen laten daardoor een keten van moeizame cao-bevallingen zien.

Toegegeven, zelf zat ik niet aan de onderhandelingstafel. Toegegeven, ook ik draag vakbonden een warm hart toe en stort maandelijks mijn bijdrage aan deze werknemersvertegenwoordiging. Toegegeven, het is vooral op basis van externe bronnen en mijn persoonlijke inschatting van macro-economische ontwikkelingen dat ik zeer betwijfel of het traditionele instituut dat de vakbond is, nog wel de best denkbare en toekomstbestendige werknemersvertegenwoordiging is.

Ik geloof dat de vakbonden drastisch hervormd dienen te worden om een krachtige en gewaardeerde partij te blijven aan de onderhandelingstafel. Met een meer open houding ten opzichte veranderende behoeften in de vaderlandse en internationale economie en marktontwikkelingen en met minder politieke biases. En vooral als gevolg daarvan: een stem die meer aansluiting vindt aan de onderhandelingstafel en dus meer kans op onderhandelingssucces biedt. De vraag is of een dusdanig traditioneel instituut de kracht heeft zichzelf te hervormen. Ik wens de vakbonden veel sterkte en ben erg benieuwd met wie de NBBU over vijf jaar om tafel zit voor de volgende bevalling.

Lees ook:

 

Deze blog is geschreven door Michiel Jonkers. Als Operationeel Manager verbaast en verwondert hij zich nog dagelijks over de wereld van arbeidsbemiddeling, stoort hij zich aan het gebrek aan waardering voor de sector in de samenleving en blijft hij mede daarom scherp op de kwaliteit van de diensten die hij levert.


Andere recente blogs van Michiel Jonkers:

Over Auteur

Reageren is niet mogelijk.